وبلاگ علی حسین زاده

صفحه شخصی علی حسین زاده در برگیرنده یادداشت‌هایی در رابطه با سیستم‌عامل لینوکس، مدیریت، و...
alihzadeh.blog.ir Weblog Logo

وبلاگ علی حسین زاده

صفحه شخصی علی حسین زاده در برگیرنده یادداشت‌هایی در رابطه با سیستم‌عامل لینوکس، مدیریت، و...

وبلاگ علی حسین زاده

علی حسین زاده هستم؛ در این وبلاگ در مورد علائق و عقایدم می‌نویسم. گاهی هم مطالبی را که برایم جذابند را در اینجا قرار می‌دهم تا بهتر در دسترسم باشند.
»»» باز نشر مطالب با ذکر «وبلاگ علی حسین زاده» و درج لینک به همان مطلب آزاد است مگر اینکه به گونه‌ای دیگر در پائین متن ذکر شده باشد.
»»» لطفا توجه داشته باشید که من نمی‌توانم به پیام‌های خصوصی پاسخ دهم.

آخرین نظرات

دانستنی‌های روغن موتور

جمعه, ۱۸ دی ۱۳۹۴

آشنایی با روغن موتور و انواع آن

۱- کار روغن موتور چیست؟

وظایف اصلی روغن موتور روان‌سازی قسمت‌‌های متحرک موتور، به حداقل رساندن اصطکاک و فرسایش، کمک به کاهش حرارت، و بخود گرفتن کثیفی‌‌ها، ذرات معلق و رسوبات لجنی حاصل از احتراق می‌باشد. بدلیل اینکه روغن موتور باید این چند کار پیچیده را به طور همزمان انجام دهد، یک فرمولاسیون شیمیایی پیچیده را می‌طلبد اما شما برای آنکه بدانید روغن موتور چگونه عمل می‌کند، چگونه رده‌بندی می‌شود و چگونه باید نوع صحیح آن را برای خودرو خود برگزینید، نیاز به شیمیدان و یا مهندس شیمی‌بودن ندارید؛ کافیست با انواع مختلف روغن موتور، رده‌بندی‌‌های آن و علائم و اختصاراتی که برای آن استفاده می‌شود، آشنا باشید.

تصویر: روغن موتور

۲- انواع روغن‌‌ها

در حال حاضر روغن‌‌های موتور خودرو‌ها به ۳ نوع کلی تقسیم می‌شوند:

الف: مینرال (ارگانیک)  ب: سینتتیک  ج: نیمه سینتتیک (Premium)

الف– مینرال (معدنی)

روغنی است که بر پایه نفت خام ساخته می‌شود و همان روغنی است که سال‌‌هاست در خودرو‌ها بکار برده می‌شود و همه ما با آن آشنایی داریم.

ب- سنتتیک (Synthetic oil)

روغنی است که از ترکیبات شیمیایی یا پولیمراسیون هیدروکربن‌‌ها (Olefins) تولید می‌شود و نه با تصفیه نفت خام؛ این نوع روغن اولین بار برای موتور‌های جت بکار گرفته شد. بدلیل مزایایی که این نوع روغن نسبت به نوع مینرال (معدنی) داراست در سالیان اخیر مصرف آن در خودرو‌ها نیز فزونی یافته است. روغن‌‌های سنتتیک انواع مختلف با مواد تشکیل‌دهنده متفاوتی دارند که این امر آن‌ها را از لحاظ کیفیت و نوع مصرف نیز با یکدیگر متمایز می‌سازد. از بین صد‌ها نوع روغن سنتتیک با فرمولاسیون‌‌های مختلف که هر یک محاسن و معایبی را نیز دارا هستند، نوعی که بر پایه Polyalphaolefins یا به اختصار (PAO) ساخته می‌شود و مقادیر کمی‌هم Ester در خود دارد، دارای کارآیی و مقبولیت بیشتری است.

از مزیت‌‌های روغن‌‌های سنتتیک می‌توان موارد زیر را ذکر کرد:

۱- کاهش مصرف روغن بدلیل عمر بیشتر روغن

۲- غیر خورنده و غیر سمی‌بودن

۳- تبخیرشوندگی پایین

۴- دمای سوختن بالا

۵- مقاومت بالا در برابر اکسیداسیون

۶- دارا بودن شاخص ویسکوزیته بالا به صورت طبیعی (عکس‌العمل سریع در مقابل تغییرات دما)

۷- کاهش مصرف سوخت تا ۲/۴ درصد

۸- نقطه روان شدن پایین

۹- قابلیت استفاده از روغن‌‌های با گستره ویسکوزیته زیاد بدون نگرانی از شکست پلیمر‌ها (در ادامه توضیح داده خواهد شد) 

عیب این نوع روغن‌‌ها نیز قیمت بالای آن‌ها و عدم تطابق کامل با موتور‌های با تکنولوژی قدیمی‌است.

ج - نیمه سینتتیک

مخلوطی است از روغن سنتتیک و مینرال (ارگانیک)، این نوع روغن کیفیت روغن‌‌های سنتتیک را ندارد اما در شرایط سخت؛ نظیر دما‌های بالا و یا بار زیاد، عملکرد بهتری نسبت به نوع مینرال داشته و بیشتر در وانت‌‌ها و SUV‌‌ها مصرف می‌شود؛ قیمت آن نیز کمی‌بیشتر از مینرال‌‌هاست.

برای آگاهی از اینکه کدام یک از روغن‌‌های فوق برای خودروی شما مناسب است، بهترین منبع و مأخذ دفترچه راهنمای خودرو یا برچسب‌‌های داخل محفظه موتور می‌باشد (در صورتیکه نوع روغن مشخص نشده، معنای آن استفاده از همان نوع قدیمی‌مینرال است). استفاده از روغن مینرال یا نیمه سنتتیک برای موتوری که تن‌ها استفاده از روغن سنتتیک در آن توصیه شده، می‌تواند برای موتور خطرآفرین باشد، اما در مقابل استفاده از روغن‌‌های سنتتیک یا نیمه‌سنتتیک برای موتور‌هایی که برای استفاده از نوع مینرال طراحی شده‌اند (موتور‌های قدیمی) با تمهیدات خاصی، از نظر تولیدکنندگان روغن‌‌های سنتتیک بلامانع است. اما بسیاری از متخصصین به دلایل زیر این کار را نیز اشتباه و مضر می‌دانند:

۱- هر یک از انواع مختلف روغن‌‌های سنتتیک با توجه به فرمول شیمیایی، قابلیت تطابق با برخی انواع لاستیک‌‌ها و الاستومر‌ها را نداشته و در نتیجه اگر از روغن سنتتیکی با فرمول خاصی برای موتوری با واشر‌ها و درزبند‌هایی که با آن فرمول روغن سازگار نباشد، استفاده شود باعث نشتی روغن و مسائلی از این قبیل خواهد شد (روغن‌‌های مینرال باعث تورم واشر‌ها و جلوگیری از نشتی آن‌ها می‌شوند، اما روغن‌‌های سنتتیک در مورد برخی انواع واشر‌ها دارای این خاصیت نیستند و حتی برخی از آن‌ها، باعث خورده شدن برخی انواع واشر‌ها، می‌شوند) در این راستا حتی استفاده از روغن سنتتیک با مواد تشکیل‌دهنده‌ای متفاوت از آنچه در دفترچه راهنمای خودرو درج شده، برای خودرو‌هایی که با این نوع روغن کار می‌کنند نیز می‌تواند خطرساز باشد، چه رسد به استفاده از این نوع روغن‌‌ها در موتور‌هایی که بر پایه استفاده از روغن مینرال طراحی شده‌اند، به عنوان مثال روغن سنتتیک بر پایه Polyglycol با پلی‌استر‌ها، پلی‌کربنیک‌‌ها، ABS، پلی ونیل کلرین‌‌ها ،Polyphenylene Oxide (همگی پلاستیک هستند) و Buna بوتیل، Neoprene و لاستیک طبیعی (همگی الاستومر هستند) سازگاری خوبی ندارد و یا روغن سنتتیک بر پایه PAO نیز که اکثر روغن‌‌های سنتتیک موجود در بازار بر این پایه هستند (به دلیل شباهت زیاد به خواص روغن‌‌های مینرال) با لاستیک طبیعی، EPDM، بوتیل و Buna S که همگی الاستومر هستند، سازگاری ضعیفی دارد، لیست برخی از انواع روغن‌‌های سنتتیک و قابلیت تطابقشان با انواع الاستومر‌ها و لاستیک‌‌ها، همچنین حلالیت هر کدام در افزودنی‌‌ها و لجن موتور به همراه خواص و عدد VI (در ادامه بررسی خواهد شد)؛

۲- روغن‌های سنتتیک در مقایسه با روغن‌های مینرال با لایه نازک‌تری بر روی قطعات موتور می‌نشیند (به همین خاطر فاصله قطعات ثابت و متحرک موتور‌هایی که با روغن سنتتیک کار می‌کنند کمتر می‌باشد) از این‌رو استفاده از این نوع روغن برای موتورهایی که با تکنولوژی قدیمی مینرال طراحی شده‌اند، باعث نشتی پیستون خواهد شد. البته این مورد از طرف سازندگان روغن‌های سنتتیک با دلایل قابل قبولی رد می‌شود، اما در عمل این مشکل، در خودرو‌های قدیمی دیده شده است. به هر روی در صورتی که سال‌هاست از روغن مینرال استفاده می‌کنید و خودروی‌تان دارای تکنولوژی قدیمی است، از استفاده از روغن‌های سنتتیک بپرهیزید، اما درصورتیکه دارای خودرویی با تکنولوژی نسبتا جدید هستید و از بی‌خطر بودن تعویض روغن از مینرال به سنتتیک یا نیمه‌سنتتیک اطمینان دارید، از نوعی که بر پایه PAO ساخته شده استفاده نموده و این موضوع را نیز از یاد نبرید که با تعویض روغن از مینرال به سنتتیک باعث می‌شوید رسوبات پخته شده روغن‌های مینرال از روی قطعات موتور کنده شده و در موتور غوطه‌ور گشته و پس از مدتی موتور را از کار بیندازد، به همین خاطر قبل از این تعویض باید موتور را یا به طور کامل رسوب‌زدایی نموده و یا اینکه از روغن‌های فلاشینگ (Flush Oil) استفاده نمایید (این نوع روغن فقط مخصوص تمیز کردن موتور می‌باشد) به این ترتیب که روغن مینرال را بدون تعویض فیلتر تخلیه کرده و روغن فلاشینگ را جایگزین نموده و اجازه دهید موتور به مدت ۲۰ دقیقه درجا کار کند، پس از آن میتوانید روغن فلاشینگ را تخلیه کرده، فیلتر را تعویض نموده و روغن سنتتیک یا نیمه‌سنتتیک را جایگزین نمایید.

چند نکته:

  • روغن‌های نیمه‌سنتتیک، همانگونه که ذکر شد مخلوطی هستند از روغن مینرال و سنتتیک و می‌توانند همان مشکلات روغن سنتتیک را برای موتور‌های ساخته شده برای روغن‌های مینرال پدید آورند؛
  •  در خودرو‌هایی که استفاده از روغن سنتتیک در آن‌ها توصیه شده، حتما از نوع مشخص‌شده استفاده نمایید و در صورتیکه به جهت قرارداد شرکت تولیدکننده با شرکت نفتی خاصی، تنها نام روغن مربوطه در دفترچه راهنما ذکر شده و از توضیح بیشتر در مورد آن خودداری شده، و بر روی ظرف آن روغن هم توضیحی درباره نوع مواد تشکیل‌دهنده داده نشده، تنها از همان نوع روغن استفاده نمایید؛
  • در صورتی که به تعویض نوع روغن از مینرال به سنتتیک در خودروی خود اصرار دارید، نوعی که اکثر روغن‌های سنتتیک موجود در بازار را شامل می‌شود، یعنی PAO را انتخاب نمایید؛ چرا که بیش از دیگر انواع روغن‌های سنتتیک به نوع مینرال شبیه است.

۳- گرانروی (ویسکوزیته) روغن‌ها

تصویر: گرانروی روغن موتور

ویسکوزیته یا گرانروی، یک خاصیت فیزیکی سیالات است که به مقاومت آن‌ها در برابر جریان یافتن بستگی دارد. هرچه گرانروی مایعی بیشتر باشد، برای ایجاد تغییر شکل یکسان، به تنش برشی بیشتری نیاز است؛ به‌عنوان مثال گرانروی عسل از گرانروی شیر بسیار بیشتر است. گرانروی مایعات تابعی است از دما؛ بدین معنا که با افزایش دما ویسکوزیته یا همان گرانروی کم و با کاهش دما افزایش می‌یابد.

ویسکوزیته در مورد روغن به طور عامیانه، با نام وزن نیز شناخته می‌شود. روغن‌ها با ویسکوزیته‌‌های مختلف برای شرایط آب و هوایی مختلف تولید می‌شوند، استفاده از روغن با ویسکوزیته بالا در زمستان روانکاری موتور را تا زمان گرم شدن به تاخیر انداخته و در این مدت روغن به تمامی قسمت‌های موتور نخواهد رسید؛ در طرف مقابل استفاده از روغن با ویسکوزیته پایین در تابستان نیز باعث سایش قطعات موتور می‌گردد؛ پس انتخاب ویسکوزیته مناسب برای روغن موتور یک خودرو، کاملا تابع شرایط آب و هوایی است، که البته اخیرا وجود روغن‌های چهارفصل (Multi-Grade) یا همان چند ویسکوزیته، نیاز به تغییر روغن، به نسبت تغییر فصل یا شرایط آب و هوایی را تا حدودی برطرف نموده است، اما استفاده از تنها یک نوع روغن چهارفصل از نوع مینرال برای تمامی فصول نیز با توجه به دلایلی که در ادامه توضیح داده خواهد شد، پیشنهاد نمی‌شود.

انجمن مهندسین خودرو (SAE) برای راحتی کار، میزان گرانروی روغن‌ها را بوسیله یکسری اعداد طبقه‌بندی نموده است. این طبقه‌بندی برای روغن موتور بین ۰ تا ۶۰ می‌باشد. روغن‌‌های تابستانی که در دماهای بالا از غلظت کافی برخوردار هستند، اعداد ویسکوزیته‌ای در حد ۳۰ تا ۶۰ داشته (هر چه هوا گرم‌تر باشد، باید از روغن با عدد ویسکوزیته بالاتر استفاده شود) و روغن موتور‌های زمستانی که در دماهای پایین براحتی جریان می‌یابند اعداد ویسکوزیته‌ای مابین ۰ تا ۲۵ را دارا هستند (هر چه هوا سردتر باشد، باید از روغن با عدد ویسکوزیته پایینتر استفاده شود). برای تشخیص راحت‌تر، بعد از عدد ویسکوزیته روغن‌های زمستانی، حرف W درج می‌گردد که مخفف Winter می‌باشد، همچنین به دلیل آنکه این طبقه‌بندی توسط Society of Automotive Engineers ابداع شده، همیشه قبل از درج عدد ویسکوزیته مخفف نام این انجمن (SAE) نیز نوشته می‌شود. روغن‌هایی که تنها دارای یک ویسکوزیته می‌باشند، تک ویسکوزیته (Single-Grade) نام دارند، اما روغن‌هایی که در سال‌های اخیر با کمک علم شیمی و با افزودن پلیمر به روغن پایه تولید می‌شوند، توانایی داشتن ویسکوزیته‌‌های مختلف در دما‌های متفاوت را دارا هستند، این امر باعث می‌شود روغن در تمامی شرایط آب و هوایی از غلظت لازم برخوردار باشد که این امر علاوه بر افزایش عمر موتور، تا حدی باعث کاهش مصرف سوخت نیز خواهد شد؛ از همین رو روغن‌های تک ویسکوزیته در حال از رده خارج شدن می‌باشند و تنها کاربرد این نوع روغن‌ها در مورد خودرو‌های سواری، برای موتور خودرو‌های Race می‌باشد که دارای Heater یا گرم‌کن روغن می‌باشند.

کد SAE در روغن‌های چهار فصل به صورت دو جزئی است، که عدد اول که به همراه حرف W می‌باشد، مربوط به پایین‌ترین ویسکوزیته آن روغن و عدد دوم معرف بالاترین ویسکوزیته آن روغن است. اما همانطور که ذکر شد، روغن‌های چند ویسکوزیته به واسطه افزودن پلیمر به روغن ساخته می‌شوند، این پلیمر‌ها به روغن اجازه می‌دهند تا در دما‌های مختلف ویسکوزیته‌‌های مختلفی داشته باشد، در هوای سرد پلیمر‌ها در خود جمع شده و باعث جریان یافتن راحت‌تر روغن می‌گردند و در گرما نیز پلیمر‌ها شروع به باز شدن به صورت زنجیره‌‌های بلند کرده و روغن غلیظ می‌گردد، اما این افزایش و کاهش ویسکوزیته تنها تا حد مشخص شده برای همان روغن است، مثلا یک روغن 10W-30 روغنی است با ویسکوزیته ۱۰ که در زمان گرم شدن ویسکوزتر (گرانروتر) از ۳۰ نخواهد شد؛ یعنی اگر مثلا این روغن در دمای ۱۰۰ درجه به ویسکوزیته ۳۰ برسد، در دما‌های بالاتر نیز ویسکوزیته‌ای بیش از ۳۰ پیدا نخواهد کرد، که این امر به واسطه مقدار پلیمر افزوده شده برای دستیابی به عدد حداکثر ۳۰ برای روغن 10W-30 می‌باشد.

آنچه که باید در استفاده از این نوع روغن‌ها بویژه در مناطق سردسیر مد نظر قرار گیرد، انتخاب روغن با کمترین فاصله ویسکوزیته است؛ بدین معنا که در زمستان با توجه به کمترین دمای منطقه سکونت خود و در تابستان با توجه به گرمترین دما، روغن مطلوب را انتخاب نمایید و از استفاده از روغن‌هایی که از دما‌های بسیار بالا تا دماهای بسیار پایین را پشتیبانی می‌کنند بپرهیزید؛ زیرا پلیمرهای موجود در این نوع روغن‌ها بسیار زیاد بوده و این پلیمرها پس از مدتی شکسته شده و با رسوبات موجود در روغن ترکیب می‌شوند که این امر می‌تواند باعث چسبندگی رینگ و یا مشکلاتی از این قبیل شود (ضرر استفاده از این روغن‌ها در موتورهای دیزلی بیشتر است)، روغن‌های 5W-50 ،5W-40 ،5W-30 و 10W-40 با گستره ۲۵ تا ۴۵تایی از این قبیل روغن‌ها هستند ( روغن‌های سنتتیک و نیمه سنتتیک از این قاعده مستثنی می‌باشند). شاید بگویید روغن 20W-50 نیز روغنی است با گستره ۳۰تایی و مشابه 10W-40، اما چنین نیست چرا که 20W-50 از پایه سنگین‌تر ۲۰ شروع می‌شود و برای گرانرو شدن و رسیدن به عدد ۵۰ نیاز به پلیمر بسیار کمتری دارد تا روغن 10W-40 که دارای پایه ۱۰ می‌باشد و باید توانایی رسیدن به عدد ۴۰ را دارا باشد. از اینرو، روغن‌های 10W-40 مینرال توسط کمتر خودروسازی توصیه می‌شود و حتی برخی کارخانجات استفاده از آنرا مساوی با خارج شدن خودرو از گارانتی می‌دانند. پس تا آنجا که ممکن است در مورد روغن‌های مینرال سعی کنید به نسبت شرایط آب و هوایی محل سکونت‌تان، فاصله کمتری را بین دو عدد SAE انتخاب نموده و این را بدانید که هر چه ویسکوزیته زمستانی عدد کمتری باشد، برای ویسکوز شدن و رسیدن به اعداد ویسکوزیته بالاتر نیاز به پلیمر بیشتری داشته و پلیمر زیاد نیز برای موتور خودروی شما مضر است.

با توجه به شرایط آب و هوایی اکثر نقاط ایران، در بین روغن‌های موجود در کشور (از نظر ویسکوزیته) روغن‌های 20W-50 برای دما‌های بین ۱۰- تا ۴۰+ و 25W-50 برای دما‌های بین ۵- تا ۴۰+ دارای عملکرد مناسبی می‌باشند. (روغن‌های 25W-50 و 20W-50 در گرمای تابستان دارای شرایط یکسانی هستند و فقط در شرایط سرد، بین ۱۰- و حدود ۵-، 20W-50 بهتر جریان می‌یابد اما 25W-50 دارای پلیمر کمتری است). البته بنا به دلایل بالا روغن 20W-40 برای زمستان انتخاب مناسب‌تری است، اما متاسفانه این نوع روغن در کشورمان کمتر یافت می‌شود.  همچنین در صورتیکه در نقاط سردسیر کشور، مانند آذربایجان یا چهار محال و بختیاری زندگی می‌کنید (دماهای زیر ۱۰- درجه سانتیگراد) و ناچار به استفاده از روغن‌های با پایه زمستانی ۱۰ یا ۵ هستید، حتما سعی کنید از روغن‌های چند ویسکوزیته‌ای استفاده نمایید که عدد دومشان بیشتر از ۳۰ نباشد.

۴- کد‌های API

با پیشرفت روزافزون فناوری ساخت موتور‌ها، روغن‌های موتور نیز همگام با آن‌ها دچار تغییر در سطح کیفیت و نوع مواد افزودنی گردیده‌اند. انستیتو مواد نفتی آمریکا (API) برای طبقه‌بندی و جداسازی روغن‌ها بر حسب کیفیت و فناوری ساخت آن‌ها، اقدام به کدگذاری خاصی نموده است. این کد‌ها شامل دو حرف می‌باشند، حرف اول نشاندهنده این است که روغن مربوطه برای استفاده در خودرو‌های دیزلی است یا بنزینی، که در این بین اگر کد با حرف C شروع شود (مخفف Commercial) روغن مربوطه برای استفاده در خودرو‌های دیزلی و اگر با حرف S شروع شود (مخفف Service) روغن برای استفاده در خودرو‌های بنزینی طراحی شده است. اما حرف دوم که نشان‌دهنده کیفیت و فناوری ساخت روغن می‌باشد بر حسب الفبای انگلیسی از حرف A شروع شده و تاکنون در مورد خودرو‌های بنزینی به حرف M (سال ۲۰۰۵) و در مورد خودرو‌های دیزلی به حرف I ارتقا یافته، در مورد خودرو‌های دیزلی بعد از حروف مذکور در مواردی اعداد ۲ یا ۴ نیز دیده می‌شوند که نشان‌دهنده این است که آن روغن برای موتور‌های ۲ زمانه ساخته شده یا ۴ زمانه.

توجه داشته باشید که همیشه نوع ارتقا یافته روغن (با کد بالاتر)، خواص انواع قبلی را نیز داراست؛ یعنی می‌توان از آن‌ها در خودرو‌هایی که انواع قدیمی‌تر روغن در دفترچه راهنمایشان پیشنهاد شده نیز استفاده نمود؛ اما استفاده از روغن قدیمی‌تر (با کد پایین تر) برای موتوری که روغنی با کد جدیدتر برای آن توصیه شده، بسیار مضر می‌باشد. برخی روغن‌ها قابلیت تامین نیاز‌های هر دو نوع موتور دیزلی و بنزینی را دارا می‌باشند و کد این نوع روغن‌ها نیز به صورت ۲تایی نوشته می‌شود که همیشه کد اول مربوط به خودرو‌های دیزلی و کد دوم مربوط به خودرو‌های بنزینی میباشد؛ مانند API CD/SH. در جدول زیر کد‌های API برای خودرو‌های بنزینی بر اساس سال ساخت خودرو‌ها طبقه‌بندی شده‌اند که البته این جدول با بسیاری از خودرو‌های تولیدی کشورمان تطابق ندارد، چرا که در ایران خودرو‌هایی با تکنولوژی بیش از ۲۰ سال قبل مانند پراید با مدل ۹۴ (۲۰۰۵) تولید می‌شوند. لازم به ذکر است، علاوه بر API انواع دیگری از استاندارد‌های روغن از جمله ILSAC و CCMC نیز وجود دارند، که بدلیل رواج کمترشان، از پرداختن به آن‌ها خودداری می‌کنیم.

۵- سمبل (لوگوی) API

به طور کلی بدلیل استاندارد بودن اعداد API در جهان، تمامی تولیدکنندگان روغن برای معرفی فناوری ساخت روغن‌هایشان از این کد‌ها استفاده می‌کنند، اما اگر روغن موتور شرکتی بوسیله خود API مورد تایید قرار گرفته باشد لوگوی API بر روی آن درج شده است. این لوگو نشان‌دهنده موارد زیر است:

نیمه بالایی نشان‌دهنده کد API

قسمت وسط معرف ویسکوزیته (گرانروی) روغن

قسمت پایینی نشان‌دهنده این امر است که آیا روغن مصرفی باعث کاهش مصرف سوحت می‌شود یا نه؛ در صورتیکه عبارت Energy Conserving در این قسمت نوشته شده باشد، بدین معناست که این روغن با کاهش اصطکاک در موتور میزان مصرف سوخت را تا ۵/۱ ٪ کاهش می‌دهد؛ همچنین اگر روغنی قادر باشد مصرف سوخت را تا ۷/۲ ٪ کاهش دهد آنرا Energy Conserving 2 می‌نامند.

۶- زمان تعویض روغن

روغن‌های جدید با کمک تکنولوژی‌های پیشرفته و افزودنی‌های مختلف دارای کارکرد‌های بلندمدتی می‌باشند، اما همیشه تنها میزان کارکرد نوشته شده (برحسب کیلومتر یا زمان، هر کدام زودتر واقع شود) بر روی ظرف روغن ملاک زمان تعویض نیست، بلکه با افزایش هر یک از موارد ذیل، باید زمان تعویض روغن را تسریع بخشید:

۱- کارکرد در شرایط سخت مانند دور‌های بالای موتور یا بار زیاد

۲- میزان درجا کارکردن خودرو (مثل رانندگی در ترافیک‌‌های سنگین)

۳- تعداد استارت‌ها در هوای سرد

۴- تنظیم نبودن موتور

۷- افزودنی‌ها

  • روی (Zinc) روی بعنوان افزودنی، برای جلوگیری از سایش فلز با فلز به روغن اضافه می‌گردد، در حالت نرمال که روغن کار خود را به خوبی انجام می‌دهد، چنین اتفاقی به ندرت روی می‌دهد، اما در صورت بروز آن، روی با فلز واکنش داده و از خراشیده شدن فلز جلوگیری می‌کند. میزان ۱۱٪ روی (از ۱۰۰٪ مواد افزودنی) مقداری کافی برای مصارف عادی است، در موتور‌هایی که در دور‌های بالا کار می‌کنند یا دارای توربوشارژر هستند، نیاز به روی بیشتری می‌باشد. ولی این را نیز بدانید که روی بیشتر، محافظت بیشتری نمی‌کند بلکه محافظت طولانی‌تری دارد و در صورتیکه میزان تماس فلز با فلز بسیار زیاد باشد، میزان بالای روی می‌تواند باعث ایجاد رسوب گردد؛
  • Detergent Detergent یا همان شوینده باعث می‌شود رسوبات اسیدی که از مخلوط سوخت و آب تولید می‌شوند، جذب روغن شده و از رسوب دادن آن‌ها و چسبیدنشان بر روی قطعات جلوگیری می‌نماید؛ البته در مورد خودروهایی که مدت‌ها با روغن‌های بدون شوینده قدیمی (یا با شوینده‌‌های ضعیف قدیمی)، کار کرده‌اند استفاده از روغن‌های دارای شوینده‌‌های پیشرفته سبب می‌شود تا رسوبات چسبیده شده به قطعات موتور کنده شده و باعث ایجاد خرابی در موتور گردد؛ از این‌رو علی‌رغم توصیه API و تولیدکنندگان روغن مبنی بر امکان استفاده از روغن‌های با کد API بالا در خودرو‌های قدیمی، سعی کنید از روغنی که دارای کد API بسیار بالاتر از نوع پیشنهاد شده برای خودروی‌تان می‌باشد استفاده ننمایید.
  • علاوه بر شوینده و روی که امروزه رکن اصلی افزودنی‌های روغن محسوب می‌شوند، مواد دیگری نیز جهت جلوگیری از ایجاد کف، اکسیداسیون، خوردگی، زنگ زدگی و... به روغن افزوده می‌شوند.

۸- اطلاعاتی تخصصی در مورد روغن‌ها

  • Viscosity Index) VI) یا شاخص گرانروی میزان حساسیت ویسکوزیته روغن در مقابل تغییرات دما می‌باشد و هر چه عدد بالاتری داشته باشد روغن عملکرد بهتری خواهد داشت.
  • Flash Point به دمایی که در آن روغن بخار می‌شود گفته می‌شود و برحسب درجه سانتیگراد و با پسوند F در روی برخی قوطی‌های روغن دیده می‌شود. 400F مینیمم قابل قبول Flash Point می‌باشد و همیشه F بیشتر معرف روغن بهتر است.
  • Sulfated Ash یا خاکستر سولفاته، مقدار ماده جامدی است که در هنگام سوخته شدن روغن بر جای می‌ماند، میزان بالای این ماده باعث برجای ماندن رسوبات بر روی قطعات موتور شده و میزان کم آن هم باعث افزایش عمر سوپاپ‌ها می‌گردد.

۹- چند نکته

رعایت نکات زیر باعث افزایش عمر موتور و عملکرد بهتر آن خواهد شد:

۱- با هر بار تعویض روغن، فیلتر روغن را نیز حتما تعویض نمایید (بدون توجه به میزان کارکرد آن).

۲- از ترکیب کردن چند روغن با یکدیگر پرهیز کنید.

۳- پس از استارت زدن اجازه دهید موتور حداقل ۱۵ ثانیه درجا کار کرده و سپس تا مدتی با دور پایین برانید.

۴- هیچگاه از افزودنی‌ها استفاده نکنید، چرا که ممکن است با افزودنی‌های موجود در روغن سازگار نباشند؛ این را نیز بدانید که هرچه لازم باشد در خود روغن موجود است.

۵- از روغنی که بیش از ۳ سال از تاریخ تولید آن گذشته استفاده نکنید.

۶- سیاه نشدن روغن نشانه مرغوبیت آن نیست؛ بلکه بدین معناست که روغن قابلیت جذب ذرات اسیدی و ناخالصی‌ها را نداشته است.

۷- در صورتی که سال‌هاست از روغن مینرال استفاده می‌کنید، اقدام به تعویض آن با نوع سنتتیک یا نیمه سنتتیک ننمایید (حتی با استفاده از روغن Flush).

منابع: انجمن تیونینگ تاک - مجله روانکاری صنعتی ایران

علی حسین‌زاده

لینک ثابت و کوتاه به این مطلب: http://alihzadeh.blog.ir/post/235

باز نشر مطالب با ذکر «وبلاگ علی حسین زاده» و درج لینک به همان مطلب، آزاد است.


خبرخوان (RSS) وبلاگ    

سایر مطالب

اگر از کاربران خبرخوان آنلاین Inoreader هستید می‌توانید با عضویت در کانال
Ali H Zadeh مطالب این وبلاگ را به همراه سایر مطالب برگزیده در وب، دنبال نمائید.

لینکستان در خبرخوان inoreader

  • ۹۴/۱۰/۱۸
  • علی حسین زاده

خودرو

خودروسازی

روغن موتور

ماشین

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی